Αντίο 2025 🎄

 Ο Δεκέμβρης φτάνει στο τέλος του, για να κλείσει μία χρονιά  που μας γέμισε με στιγμές- κάποτε όμορφες, κάποτε πιο δύσκολες-μα σίγουρα μας έκανε πιο πλούσιους σε εμπειρία και μας γέμισε με ευγνωμοσύνη για το ίδιο το δώρο της ζωής.

Τον μήνα αυτό είχα την χαρά να ζήσω μια απίθανη εμπειρία μοιρασιάς, με τη συμμετοχή μου σε ένα advent Christmas calendar (ημερολόγιο αντίστροφης μέτρησης για τα Χριστούγεννα) που πρότεινε ένα πολύ, πολύ αγαπημένο μου πρόσωπο.

 Έτσι ξεκίνησε μία πολύ όμορφη παράδοση που μας έβαλε  σε μία γλυκιά Χριστουγεννιάτικη αναμονή από την αρχή του Δεκέμβρη μέχρι τον ερχομό της μεγάλης γιορτής!

Κι ενώ την ίδια στιγμή αναμέναμε με λαχτάρα τη ραστώνη των διακοπών, την ίδια στιγμή μπήκαμε σε λειτουργία δημιουργίας που έδωσε χαρά σε μένα που χρειαζόμουν μια ώθηση, αλλά και στα παιδιά μου, που αγκάλιασαν την διαδικασία αυτή και μπήκαν στο παιχνίδι με ενθουσιασμό μεγάλο!

Νέα στολίδια γέμισαν το δέντρο μας, δώρα προσωπικά και δώρα για όλη την οικογένεια, έφτιαξαν ένα όμορφο δεσμό ανάμεσα σε δύο οικογένειες που ζουν χιλιόμετρα μακριά..

Γιατί η μαγική εκείνη κλωστή που μας έκανε να συναντηθούμε κάποτε με την αγαπημένη μου φίλη, είναι το σημάδι που μας δείχνει ότι το μακριά είναι κοντά όταν οι καρδιές των ανθρώπων το θέλουν πραγματικά!

Καλή Πρωτοχρονιά, καλό υπόλοιπο εορτών και κάθε χαρά και δύναμη για όσα θα συναντήσουμε το έτος 2026!

Αύγουστε καλέ μου μήνα!

  Αγαπημένος μήνας των Ελλήνων ο Αύγουστος, όπως αναφέρει και η γνωστή παροιμία:

 "Αύγουστε καλέ μου μήνα, να ΄σουν δυο φορές τον χρόνο"!!

Είναι που η μάνα των Ελλήνων και του κόσμου όλου η Παναγιά μας, σκεπάζει με την χάρη της όλες τις ημέρες αυτού του μήνα,

Είναι που η ανεμελιά και η σχόλη έχουν μπει στην τελική ευθεία για να δώσουν σκυτάλη στον Σεπτέμβρη που όλα ξαναρχίζουν, 

Είναι που ο λαός (όσοι μπορούν πια) γεύεται τα τελευταία μπάνια με ήλιο και μελτέμια ανακατεμένα,

σαν τα μαλλιά των κοριτσιών που μπλέκονται με το αλμυρό αεράκι πάνω σε ένα κατάστρωμα, κάπου στο Αιγαίο..

Ο Αύγουστος θέλει πέτρα και αλμύρα, 

νερά καθαρά και ψυχές διψασμένες 

για γαλήνη και μπλε βαθύ 

του ουρανού και της θάλασσας..

Καλοκαίρι

 Το καλοκαίρι είναι εδώ για τα καλά και το μόνο που άλλαξε στην καθημερινή ρουτίνα μας είναι το κλείσιμο των σχολείων στα μέσα του Ιουνίου. 

Τα παιδιά έχουν πια μεγαλώσει αρκετά κι έτσι δεν υπάρχει θέμα φύλαξής τους κατά τις πρωινές ώρες που εμείς οι γονείς βρισκόμαστε στη δουλειά. 

Λίγα χρόνια πριν, τα μικρά απολάμβαναν τις διακοπές τους, την μια βδομάδα στον ένα παππού και τη μία γιαγιά και την επόμενη  βδομάδα στο άλλο ζεύγος παππού και γιαγιάς. Λίγο κάποιο πρωϊνό camp με αθλητικές δραστηριότητες, λίγο κάποια κατασκήνωση όταν έφτασαν στις μεγαλύτερες τάξεις Δημοτικού,  περνούσε ο καιρός. Φτάναμε αισίως στο πολυπόθητο πρώτο δεκαήμερο του Αυγούστου που μπαμπάς και μαμά συντονίζαμε τις άδειές μας και κάποιες χρονιές καταφέρναμε να πάμε οικογενειακές καλοκαιρινές διακοπές.

Τώρα πια η κατασκήνωση έχει μπει σταθερά στο καλοκαιρινό πρόγραμμα των παιδιών και μέχρι να φτάσει η στιγμή της αναχώρησής τους από το σπίτι, τα Σαββατοκύριακα κάνουμε μίνι διακοπές στις παραλίες που βρίσκονται κοντά ή λίγο πιο μακριά από την πόλη μας.

Δεν υπάρχουν πάντα ευνοϊκές συνθήκες για πολυήμερες οικογενειακές διακοπές, οπότε η απόδραση του Σαββατοκύριακου σώζει το καλοκαίρι...

Καρεκλίτσες θαλάσσης, ομπρέλα, ψυγείο, τραπεζάκι, καλάμια ψαρέματος για τον μπαμπά, βιβλία και sketcbook για τη μαμά, μπάλες και βατραχοπέδιλα για τα παιδιά, καπέλα για όλους και φύγαμε!!