Σεπτέμβρης ξανά

 Λίγες μέρες πέρασαν από την έναρξη του νέου σχολικού έτους 2026-2027 και θέλω να αφήσω κάτι εδώ για το χρώμα που αγάπησα πολύ φέτος, δημιουργώντας είτε κατά παραγγελία είτε για τα προσωπικά μου project.

 Αυτό λοιπόν το χρώμα που ακόμη με κάνει να χαμογελάω όταν το βλέπω  απλωμένο στο χαρτί είναι το ΡΟΖ!

Αληθινή ανατροπή για μένα που αγαπούσα πάντα το κόκκινο και την τελευταία τριετία της ζωής μου --που η ανάγκη μου για σύνδεση με την φύση μεγάλωσε-- αγάπησα  εξίσου το μπλε και το πράσινο.

Ροζ παντού! Στα ρούχα, στα αξεσουάρ, στις ζωγραφιές, σε μικροαντικείμενα που κρύβονται σε τσάντες και τσαντάκια.

Προετοιμασία σελίδας στο Sketchbook για να μπω σε φάση δημιουργίας σιγά -σιγά

Ένα φόρεμα που αγάπησα πολύ φέτος το καλοκαίρι, γεμάτο λουλούδια

Ένα σκίτσο που έγινε χθες βράδυ με δύο χρώματα πάνω σε ροζ προετοιμασία

Λίγο βελονάκι για να συνδεθώ και πάλι με το πλέξιμο...η καινούργια θήκη για τα handsfree ακουστικά μου

Η σελίδα με τις τελευταίες ζωγραφιές του φετινού καλοκαιριού...τοπία και πρόσωπα

Καιιιιι η παλέτα του τελευταίου βιβλίου που εικονογράφησα δεν θα μπορούσε να μην λατρέψει το ροζ!

Αυτή βέβαια είναι μία άλλη και πολύ όμορφη ιστορία!

SPOILER!

Στην επόμενη ανάρτηση θα μιλήσω για τα βήματα δημιουργίας του βιβλίου  που αναμένω με χαρά να κυκλοφορήσει στα τέλη Σεπτέμβρη.

Εις το επανιδείν λοιπόν!

Κάτι νέο για το 2026

 Αρκετός καιρός πέρασε πριν την τελευταία μου ανάρτηση και πιάσαμε Άνοιξη!

 Ήλιος με δόντια βέβαια ακόμη, εδώ στη Βόρεια Ελλάδα. 

Και όχι μόνο ο καιρός , μα και οι καιροί δείχνουν δόντια και νύχια, με την υφήλιο να μπαίνει στον παρανοϊκό χορό του πολέμου κι ας μην θέλουμε ούτε να το ονομάζουμε, μήπως έτσι ξορκίσουμε το κακό που βρίσκεται μια ανάσα κοντά..

Ο άνθρωπος όμως δεν σταματά να χτίζει τον μέσα του και τον έξω κόσμο με την ελπίδα για ένα αύριο λίγο πιο κοντά στο ιδανικό. 

Ιδανικό στα μάτια του καθενός -θέλω να πιστεύω-είναι ό,τι του δίνει γαλήνη και ένα αίσθημα πληρότητας που δικαιολογεί τα πατήματά του στη Γη.

Έτσι λοιπόν κι εγώ, έμεινα πιστή στο κομμάτι της δημιουργίας που μου καθαρίζει το μυαλό και μου δίνει ελπίδα.

Το τελευταίο δίμηνο λοιπόν, με κράτησε -και με κρατά ακόμη απασχολημένη- ένα νέο project, το οποίο είχε σαν αποτέλεσμα μια επανασύνδεση με τον χώρο της εικονογράφησης που τόσο αγαπώ.

Σκιτσάκια, δημιουργία νέων χαρακτήρων, σπαζοκεφαλιές για να στήσω τις συνθέσεις των εικόνων, πειραματισμοί με υλικά, μερικές νέες αγορές αγαπημένων  μέσων ζωγραφικής, είναι αυτή την στιγμή που γράφω, οι τρελοχρωματιστοί δορυφόροι που τριγυρίζουν μέσα στο μυαλό μου, μέχρι να έρθει η ονειρεμένη εκείνη στιγμή που το project θα ολοκληρωθεί.

Τα πάνω και τα κάτω συναισθήματα καλά κρατούν! Εκεί που κάποια δημιουργία μου με κάνει περήφανη , εκεί με απογοητεύει. Ακυρώνω τον εαυτό μου, μετά πάλι τον αποδέχομαι, διορθώσεις, επανεκτιμήσεις, μέχρι να φτάσω στο σημείο να μην χρειάζεται ούτε να αφαιρέσω , ούτε να προσθέσω κάτι. 

Μέσα σ αυτό το πανηγύρι, γρατζουνάω τα σκιτσοβιβλία μου για να χαλαρώσω το άγχος μου και να πάρω φόρα για την  επόμενη ζωγραφιά!

Αφήνω λοιπόν εδώ τα αδέξια αγχολυτικά μου πειράματα και σας χαιρετώ για να επιστρέψω στον χρωματιστό κόσμο του γραφείου μου!

Αύγουστε καλέ μου μήνα!

  Αγαπημένος μήνας των Ελλήνων ο Αύγουστος, όπως αναφέρει και η γνωστή παροιμία:

 "Αύγουστε καλέ μου μήνα, να ΄σουν δυο φορές τον χρόνο"!!

Είναι που η μάνα των Ελλήνων και του κόσμου όλου η Παναγιά μας, σκεπάζει με την χάρη της όλες τις ημέρες αυτού του μήνα,

Είναι που η ανεμελιά και η σχόλη έχουν μπει στην τελική ευθεία για να δώσουν σκυτάλη στον Σεπτέμβρη που όλα ξαναρχίζουν, 

Είναι που ο λαός (όσοι μπορούν πια) γεύεται τα τελευταία μπάνια με ήλιο και μελτέμια ανακατεμένα,

σαν τα μαλλιά των κοριτσιών που μπλέκονται με το αλμυρό αεράκι πάνω σε ένα κατάστρωμα, κάπου στο Αιγαίο..

Ο Αύγουστος θέλει πέτρα και αλμύρα, 

νερά καθαρά και ψυχές διψασμένες 

για γαλήνη και μπλε βαθύ 

του ουρανού και της θάλασσας..

Κουτί Κουτάκι - Η μετακόμιση

 Όταν ήμουν μικρή, μου άρεσε να βλέπω τους ενήλικες να συσκευάζουν αντικείμενα. Να τα τοποθετούν σε κουτιά, να τα τυλίγουν  σε όμορφα χαρτιά  περιτυλίγματος και να τα στολίζουν με πολύχρωμες κορδέλες.

Ήθελα όταν μεγάλωνα να είχα το δικό μου μικρό κατάστημα όπου θα μπορούσα να τυλίγω με φροντίδα κάθε είδους αντικείμενο απολαμβάνοντας την διαδικασία της συσκευασίας!

Ακόμη και σήμερα απολαμβάνω να συσκευάζω μικροαντικείμενα φτιάχνοντας πακετάκια, όταν αλληλογραφώ με αγαπημένα πρόσωπα  ή όταν στέλνω κάποιο έργο μου με ταχυδρομείο, θεωρώντας την συσκευασία κομμάτι της καλλιτεχνικής δημιουργίας.

Κάποιες φορές όμως-καλή ώρα- χρειάζεται να "συσκευάσουμε" τις ζωές μας στο κουτί, για να βρουν κι αυτές νέο τόπο , νέα φωλιά που θα στεγάσει τα όνειρα, τις  ελπίδες μας και την φροντίδα του εαυτού μας και των αγαπημένων μας. 

Κάπως έτσι αυτή  την Άνοιξη ξεκίνησε ένα νέο κεφάλαιο για μένα και την οικογένειά μου. 

Μια νέα αρχή που θα ξεπροβάλει μέσα από τα κουτιά, που με φροντίδα  συσκεύασα σιγά -σιγά μέσα στο προηγούμενο δίμηνο.

Και φυσικά τα αγαπημένα μου χρώματα έπαιξαν τον σημαντικό τους ρόλο στο στήσιμο της νέας φωλιάς μας. 

Η ζωγραφική και η εικονογράφηση έμειναν για λίγο "στον πάγο". Μα κάτι μου λέει πως θα επιστρέψουν σύντομα στη ζωή μου κι εγώ με περισσή όρεξη  θα τις υποδεχτώ, αντλώντας  έμπνευση από την πρόσφατη εμπειρία της μετακόμισης!!