Καταμεσίς του καλοκαιριού!

 Βλέπω πως πέρασε τουλάχιστον ένα δίμηνο από την τελευταία ανάρτηση και είπα να μοιραστώ κάτι που θα θυμίζει καλοκαίρι.

 Κι αν κάποια στιγμή βρεθεί κάποιος ναυαγός στη θάλασσα του διαδικτύου και αποκαμωμένος από το ταξίδι πέσει πάνω σ' αυτό το μικρό νησάκι, ας γεμίσουν τα μάτια του με εικόνες δροσιάς, ανεμελιάς, ραστώνης καλοκαιρινής.

Στιγμές ηρεμίας και πολύτιμης αυτοφροντίδας καμωμένες από μολύβι και χαρτί σ΄ένα ταπεινό ελληνικό μπαλκόνι.

Χεράκια, χεράκια, εργατικά, πεινασμένα, αποφασισμένα, χέρια που χαιρετούν, που τρέχουν για όλους και για όλα...

Πόσο το χάρηκα που γέμισα τόσο γρήγορα τις σελίδες αυτές με τον κλασικό μαρκαδόρο. Ιδανικοί για μένα που τώρα τελευταία πάσχω από "horror vacui".(βλέπε σημείωση κάτω)

Και μία σελίδα συνεργατικής ζωγραφιάς, όταν ανοίξαμε με περίσσιο ενθουσιασμό το πρώτο καρπούζι του καλοκαιριού!

Κλείνω με την ευχή να ζήσουμε πολλές ακόμη δροσερές στιγμές κι αυτό το καλοκαίρι....

Υπόσχομαι να επισυνάψω νέα στιγμιότυπα!

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:

Ο όρος προέρχεται αρχικά από την αρχαία φυσική θεωρία του Αριστοτέλη, ο οποίος υποστήριζε ότι «η φύση απεχθάνεται το κενό». Στην ιστορία της τέχνης, το horror vacui περιγράφει ένα ευρύ φάσμα δημιουργιών όπου ολόκληρος ο καμβάς ή η επιφάνεια είναι πυκνά καλυμμένος με διακοσμητικά μοτίβα.

Αύγουστε καλέ μου μήνα!

  Αγαπημένος μήνας των Ελλήνων ο Αύγουστος, όπως αναφέρει και η γνωστή παροιμία:

 "Αύγουστε καλέ μου μήνα, να ΄σουν δυο φορές τον χρόνο"!!

Είναι που η μάνα των Ελλήνων και του κόσμου όλου η Παναγιά μας, σκεπάζει με την χάρη της όλες τις ημέρες αυτού του μήνα,

Είναι που η ανεμελιά και η σχόλη έχουν μπει στην τελική ευθεία για να δώσουν σκυτάλη στον Σεπτέμβρη που όλα ξαναρχίζουν, 

Είναι που ο λαός (όσοι μπορούν πια) γεύεται τα τελευταία μπάνια με ήλιο και μελτέμια ανακατεμένα,

σαν τα μαλλιά των κοριτσιών που μπλέκονται με το αλμυρό αεράκι πάνω σε ένα κατάστρωμα, κάπου στο Αιγαίο..

Ο Αύγουστος θέλει πέτρα και αλμύρα, 

νερά καθαρά και ψυχές διψασμένες 

για γαλήνη και μπλε βαθύ 

του ουρανού και της θάλασσας..

Καλοκαίρι

 Το καλοκαίρι είναι εδώ για τα καλά και το μόνο που άλλαξε στην καθημερινή ρουτίνα μας είναι το κλείσιμο των σχολείων στα μέσα του Ιουνίου. 

Τα παιδιά έχουν πια μεγαλώσει αρκετά κι έτσι δεν υπάρχει θέμα φύλαξής τους κατά τις πρωινές ώρες που εμείς οι γονείς βρισκόμαστε στη δουλειά. 

Λίγα χρόνια πριν, τα μικρά απολάμβαναν τις διακοπές τους, την μια βδομάδα στον ένα παππού και τη μία γιαγιά και την επόμενη  βδομάδα στο άλλο ζεύγος παππού και γιαγιάς. Λίγο κάποιο πρωϊνό camp με αθλητικές δραστηριότητες, λίγο κάποια κατασκήνωση όταν έφτασαν στις μεγαλύτερες τάξεις Δημοτικού,  περνούσε ο καιρός. Φτάναμε αισίως στο πολυπόθητο πρώτο δεκαήμερο του Αυγούστου που μπαμπάς και μαμά συντονίζαμε τις άδειές μας και κάποιες χρονιές καταφέρναμε να πάμε οικογενειακές καλοκαιρινές διακοπές.

Τώρα πια η κατασκήνωση έχει μπει σταθερά στο καλοκαιρινό πρόγραμμα των παιδιών και μέχρι να φτάσει η στιγμή της αναχώρησής τους από το σπίτι, τα Σαββατοκύριακα κάνουμε μίνι διακοπές στις παραλίες που βρίσκονται κοντά ή λίγο πιο μακριά από την πόλη μας.

Δεν υπάρχουν πάντα ευνοϊκές συνθήκες για πολυήμερες οικογενειακές διακοπές, οπότε η απόδραση του Σαββατοκύριακου σώζει το καλοκαίρι...

Καρεκλίτσες θαλάσσης, ομπρέλα, ψυγείο, τραπεζάκι, καλάμια ψαρέματος για τον μπαμπά, βιβλία και sketcbook για τη μαμά, μπάλες και βατραχοπέδιλα για τα παιδιά, καπέλα για όλους και φύγαμε!!