Καταμεσίς του καλοκαιριού!

 Βλέπω πως πέρασε τουλάχιστον ένα δίμηνο από την τελευταία ανάρτηση και είπα να μοιραστώ κάτι που θα θυμίζει καλοκαίρι.

 Κι αν κάποια στιγμή βρεθεί κάποιος ναυαγός στη θάλασσα του διαδικτύου και αποκαμωμένος από το ταξίδι πέσει πάνω σ' αυτό το μικρό νησάκι, ας γεμίσουν τα μάτια του με εικόνες δροσιάς, ανεμελιάς, ραστώνης καλοκαιρινής.

Στιγμές ηρεμίας και πολύτιμης αυτοφροντίδας καμωμένες από μολύβι και χαρτί σ΄ένα ταπεινό ελληνικό μπαλκόνι.

Χεράκια, χεράκια, εργατικά, πεινασμένα, αποφασισμένα, χέρια που χαιρετούν, που τρέχουν για όλους και για όλα...

Πόσο το χάρηκα που γέμισα τόσο γρήγορα τις σελίδες αυτές με τον κλασικό μαρκαδόρο. Ιδανικοί για μένα που τώρα τελευταία πάσχω από "horror vacui".(βλέπε σημείωση κάτω)

Και μία σελίδα συνεργατικής ζωγραφιάς, όταν ανοίξαμε με περίσσιο ενθουσιασμό το πρώτο καρπούζι του καλοκαιριού!

Κλείνω με την ευχή να ζήσουμε πολλές ακόμη δροσερές στιγμές κι αυτό το καλοκαίρι....

Υπόσχομαι να επισυνάψω νέα στιγμιότυπα!

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:

Ο όρος προέρχεται αρχικά από την αρχαία φυσική θεωρία του Αριστοτέλη, ο οποίος υποστήριζε ότι «η φύση απεχθάνεται το κενό». Στην ιστορία της τέχνης, το horror vacui περιγράφει ένα ευρύ φάσμα δημιουργιών όπου ολόκληρος ο καμβάς ή η επιφάνεια είναι πυκνά καλυμμένος με διακοσμητικά μοτίβα.

Πρωτομαγιά

 Μια από τις πιο ήσυχες και slow motion Πρωτομαγιές των τελευταίων χρόνων.

Συννεφιά σήμερα, οι μικρότεροι της οικογένειας κάπου αλλού με φίλους και παρέες, εμείς οι μεγαλύτεροι αφοσιωθήκαμε στα ενδιαφέροντά μας.

Και τσουπ! Μέσα από μερικές σελίδες, ξεπήδησε ο Μάϊος!

Με τα λουλούδια και τα ζουζούνια του. Μέρες πριν, το δούλευα αυτό το δισέλιδο της φύσης.

Σαν να το΄ξερα πως ο φετινός Μάϊος θα είναι λιγάκι πιο χάρτινος, αλλά εξίσου μαγικός !

Καλή Πρωτομαγιά!

Άνοιξη...ήρθες;

Μπήκαμε στον Απρίλιο και η Άνοιξη ακόμη βροχερή. 

Κι εγώ εδώ στην προσωπική μου Άνοιξη, σ' αυτό το γραφείο που μιλάω με τα χρώματα.

Σ' αυτό το όμορφο sketcbook με το λαμπερό κίτρινο χρώμα, ξεκίνησα το φθινόπωρο να πειραματίζομαι με αφορμή τη συμμετοχή μου σε art classes σε  art marathons και σε μαθήματα στο Patreon.

 Όλα αυτά τόσο χρήσιμα για έναν καλλιτέχνη, να νιώθει τη σύνδεση με τους ομοίους του και ταυτόχρονα να εξελίσσεται μέσα από το παιχνίδι της δημιουργίας.

Και τώρα συνεχίζω στο ίδιο sketcbook να καταγράφω ό,τι μου αρέσει, φτιάχνοντας στοχευμένα πια, μία οπτική βιβλιοθήκη, ένα εικαστικό αποθετήριο, που θα λειτουργεί σαν σημείο έμπνευσης-όταν οι ιδέες θα στερεύουν- και σαν μία αναφορά για τεχνικές και στυλ που μπορώ να χρησιμοποιώ ανάλογα με την περίπτωση.

Κάπως έτσι προκύπτει μία συλλογή από καπέλα και άλλα πολλά...  

Ελπίζω όλα αυτά τα σκίτσα  να μου αποκαλύψουν κρυμμένα μυστικά για τα χρώματα, τις υφές, τη σύνθεση, τη λειτουργία των υλικών μεταξύ τους και να μου λύσουν μία απορία εύλογη ...

Ακόμη κι αν δεν λάβω ποτέ καμία αμοιβή ή κάποιου είδους αναγνώριση για τον κόπο μου, άραγε αξίζει το ταξίδι;;

Μα σα να ακούω να μου ψιθυρίζει κιόλας την απάντηση εκείνο το ολοζώντανο κόκκινο μολύβι, το βασιλικό μπλε ακουαρέλας και τα λαμπρό κίτρινο παστέλ μαζί με τη υπόλοιπη παρέα των χρωμάτων....Το ακούσατε κι εσείς;;;

Κάτι νέο για το 2026

 Αρκετός καιρός πέρασε πριν την τελευταία μου ανάρτηση και πιάσαμε Άνοιξη!

 Ήλιος με δόντια βέβαια ακόμη, εδώ στη Βόρεια Ελλάδα. 

Και όχι μόνο ο καιρός , μα και οι καιροί δείχνουν δόντια και νύχια, με την υφήλιο να μπαίνει στον παρανοϊκό χορό του πολέμου κι ας μην θέλουμε ούτε να το ονομάζουμε, μήπως έτσι ξορκίσουμε το κακό που βρίσκεται μια ανάσα κοντά..

Ο άνθρωπος όμως δεν σταματά να χτίζει τον μέσα του και τον έξω κόσμο με την ελπίδα για ένα αύριο λίγο πιο κοντά στο ιδανικό. 

Ιδανικό στα μάτια του καθενός -θέλω να πιστεύω-είναι ό,τι του δίνει γαλήνη και ένα αίσθημα πληρότητας που δικαιολογεί τα πατήματά του στη Γη.

Έτσι λοιπόν κι εγώ, έμεινα πιστή στο κομμάτι της δημιουργίας που μου καθαρίζει το μυαλό και μου δίνει ελπίδα.

Το τελευταίο δίμηνο λοιπόν, με κράτησε -και με κρατά ακόμη απασχολημένη- ένα νέο project, το οποίο είχε σαν αποτέλεσμα μια επανασύνδεση με τον χώρο της εικονογράφησης που τόσο αγαπώ.

Σκιτσάκια, δημιουργία νέων χαρακτήρων, σπαζοκεφαλιές για να στήσω τις συνθέσεις των εικόνων, πειραματισμοί με υλικά, μερικές νέες αγορές αγαπημένων  μέσων ζωγραφικής, είναι αυτή την στιγμή που γράφω, οι τρελοχρωματιστοί δορυφόροι που τριγυρίζουν μέσα στο μυαλό μου, μέχρι να έρθει η ονειρεμένη εκείνη στιγμή που το project θα ολοκληρωθεί.

Τα πάνω και τα κάτω συναισθήματα καλά κρατούν! Εκεί που κάποια δημιουργία μου με κάνει περήφανη , εκεί με απογοητεύει. Ακυρώνω τον εαυτό μου, μετά πάλι τον αποδέχομαι, διορθώσεις, επανεκτιμήσεις, μέχρι να φτάσω στο σημείο να μην χρειάζεται ούτε να αφαιρέσω , ούτε να προσθέσω κάτι. 

Μέσα σ αυτό το πανηγύρι, γρατζουνάω τα σκιτσοβιβλία μου για να χαλαρώσω το άγχος μου και να πάρω φόρα για την  επόμενη ζωγραφιά!

Αφήνω λοιπόν εδώ τα αδέξια αγχολυτικά μου πειράματα και σας χαιρετώ για να επιστρέψω στον χρωματιστό κόσμο του γραφείου μου!

Αντίο 2025 🎄

 Ο Δεκέμβρης φτάνει στο τέλος του, για να κλείσει μία χρονιά  που μας γέμισε με στιγμές- κάποτε όμορφες, κάποτε πιο δύσκολες-μα σίγουρα μας έκανε πιο πλούσιους σε εμπειρία και μας γέμισε με ευγνωμοσύνη για το ίδιο το δώρο της ζωής.

Τον μήνα αυτό είχα την χαρά να ζήσω μια απίθανη εμπειρία μοιρασιάς, με τη συμμετοχή μου σε ένα advent Christmas calendar (ημερολόγιο αντίστροφης μέτρησης για τα Χριστούγεννα) που πρότεινε ένα πολύ, πολύ αγαπημένο μου πρόσωπο.

 Έτσι ξεκίνησε μία πολύ όμορφη παράδοση που μας έβαλε  σε μία γλυκιά Χριστουγεννιάτικη αναμονή από την αρχή του Δεκέμβρη μέχρι τον ερχομό της μεγάλης γιορτής!

Κι ενώ την ίδια στιγμή αναμέναμε με λαχτάρα τη ραστώνη των διακοπών, την ίδια στιγμή μπήκαμε σε λειτουργία δημιουργίας που έδωσε χαρά σε μένα που χρειαζόμουν μια ώθηση, αλλά και στα παιδιά μου, που αγκάλιασαν την διαδικασία αυτή και μπήκαν στο παιχνίδι με ενθουσιασμό μεγάλο!

Νέα στολίδια γέμισαν το δέντρο μας, δώρα προσωπικά και δώρα για όλη την οικογένεια, έφτιαξαν ένα όμορφο δεσμό ανάμεσα σε δύο οικογένειες που ζουν χιλιόμετρα μακριά..

Γιατί η μαγική εκείνη κλωστή που μας έκανε να συναντηθούμε κάποτε με την αγαπημένη μου φίλη, είναι το σημάδι που μας δείχνει ότι το μακριά είναι κοντά όταν οι καρδιές των ανθρώπων το θέλουν πραγματικά!

Καλή Πρωτοχρονιά, καλό υπόλοιπο εορτών και κάθε χαρά και δύναμη για όσα θα συναντήσουμε το έτος 2026!

Καλώς ήρθες φθινόπωρο!

 Να ΄μαι και πάλι εδώ με μια ανάρτηση για την υποδοχή του Φθινοπώρου!

Ο Σεπτέμβρης έφυγε και δεν πρόλαβα να γράψω δυο γραμμές για νέα ξεκινήματα, την δροσούλα,  τα μακρυμάνικα μπλουζάκια και τα σακίδια πλάτης για σχολεία, φροντιστήρια και προπονήσεις..

Και με τις νέες αρχές των παιδιών μου, είπα να βάλω κι εγώ μια αρχή να ενεργοποιήσω την έμπνευση και την όρεξη για σχέδιο και ζωγραφική.

Μια συμμετοχή σε ένα challenge  στα social media και ένα art class μου έδωσαν ικανή ώθηση να στήσω σιγά σιγά τον προσωπικό χώρο εργασίας στο νέο μου  σπιτικό.

Κατάφερα να γεμίσω αρκετές  σελίδες στα sketchbook μου, κυρίως με πειραματισμούς σχετικά με τις υφές των υλικών. Δεν σας κρύβω πως τόλμησα να αγοράσω και κάποια νέα υλικά σε πολύ προσιτές τιμές βέβαια και προσεχώς θα σας μιλήσω και για τα συμπεράσματά μου για την απόδοσή τους .Το βέβαιο είναι πως όταν έχεις νέο υλικό στα χέρια σου , αυτό από μόνο του αποτελεί έμπνευση και κινητήριο δύναμη.

Τους τελευταίους μήνες είμαι σε δημιουργικό αναβρασμό σχετικά με ένα νέο project που βρίσκεται στα σκαριά και θα αποκαλύψω περισσότερα όταν θα κυλήσει αρκετό νερό στο ποταμάκι ...

Ψάχνω, πειραματίζομαι, μαζεύω υλικό και αρχίζω πλέον επίσημα να γίνομαι λίγο ερημίτισσα για χάρη της δημιουργίας μου και ομολογώ πως αυτό μου αρέσει πολύ.

Κι έτσι σήμερα είπα να κάνω αυτό που από καιρό είχα κατά νου. Μία καλή παύση από την ζαλάδα των social media. Όχι άλλα app την ταπετσαρία του κινητού μου .. No more ..

 Υπόσχομαι να βλέπω τα μηνύματα φίλων και συνεργατών(μόνο από την οθόνη του υπολογιστή μου και σε συγκεκριμένη ώρα κάθε μέρα) για τις απαραίτητες συνεννοήσεις, αλλά κυρίως υπόσχομαι στον εαυτό μου να κρατήσω αφανές το στάδιο της δημιουργίας και της ενδεχόμενης προόδου μου, για να του επιτρέψω να ανθίσει, όπως του αξίζει.

Ευχαριστώ από καρδιάς αν με διαβάζετε, εύχομαι ένα  γαλήνιο και γεμάτο δημιουργία φθινόπωρο!

 

Αύγουστε καλέ μου μήνα!

  Αγαπημένος μήνας των Ελλήνων ο Αύγουστος, όπως αναφέρει και η γνωστή παροιμία:

 "Αύγουστε καλέ μου μήνα, να ΄σουν δυο φορές τον χρόνο"!!

Είναι που η μάνα των Ελλήνων και του κόσμου όλου η Παναγιά μας, σκεπάζει με την χάρη της όλες τις ημέρες αυτού του μήνα,

Είναι που η ανεμελιά και η σχόλη έχουν μπει στην τελική ευθεία για να δώσουν σκυτάλη στον Σεπτέμβρη που όλα ξαναρχίζουν, 

Είναι που ο λαός (όσοι μπορούν πια) γεύεται τα τελευταία μπάνια με ήλιο και μελτέμια ανακατεμένα,

σαν τα μαλλιά των κοριτσιών που μπλέκονται με το αλμυρό αεράκι πάνω σε ένα κατάστρωμα, κάπου στο Αιγαίο..

Ο Αύγουστος θέλει πέτρα και αλμύρα, 

νερά καθαρά και ψυχές διψασμένες 

για γαλήνη και μπλε βαθύ 

του ουρανού και της θάλασσας..