Μια από τις πιο ήσυχες και slow motion Πρωτομαγιές των τελευταίων χρόνων.
Συννεφιά σήμερα, οι μικρότεροι της οικογένειας κάπου αλλού με φίλους και παρέες, εμείς οι μεγαλύτεροι αφοσιωθήκαμε στα ενδιαφέροντά μας.
Και τσουπ! Μέσα από μερικές σελίδες, ξεπήδησε ο Μάϊος!
Με τα λουλούδια και τα ζουζούνια του. Μέρες πριν, το δούλευα αυτό το δισέλιδο της φύσης.
Σαν να το΄ξερα πως ο φετινός Μάϊος θα είναι λιγάκι πιο χάρτινος, αλλά εξίσου μαγικός !
Καλή Πρωτομαγιά!
Αρκετός καιρός πέρασε πριν την τελευταία μου ανάρτηση και πιάσαμε Άνοιξη!
Ήλιος με δόντια βέβαια ακόμη, εδώ στη Βόρεια Ελλάδα.
Και όχι μόνο ο καιρός , μα και οι καιροί δείχνουν δόντια και νύχια, με την υφήλιο να μπαίνει στον παρανοϊκό χορό του πολέμου κι ας μην θέλουμε ούτε να το ονομάζουμε, μήπως έτσι ξορκίσουμε το κακό που βρίσκεται μια ανάσα κοντά..
Ο άνθρωπος όμως δεν σταματά να χτίζει τον μέσα του και τον έξω κόσμο με την ελπίδα για ένα αύριο λίγο πιο κοντά στο ιδανικό.
Ιδανικό στα μάτια του καθενός -θέλω να πιστεύω-είναι ό,τι του δίνει γαλήνη και ένα αίσθημα πληρότητας που δικαιολογεί τα πατήματά του στη Γη.
Έτσι λοιπόν κι εγώ, έμεινα πιστή στο κομμάτι της δημιουργίας που μου καθαρίζει το μυαλό και μου δίνει ελπίδα.
Το τελευταίο δίμηνο λοιπόν, με κράτησε -και με κρατά ακόμη απασχολημένη- ένα νέο project, το οποίο είχε σαν αποτέλεσμα μια επανασύνδεση με τον χώρο της εικονογράφησης που τόσο αγαπώ.
Σκιτσάκια, δημιουργία νέων χαρακτήρων, σπαζοκεφαλιές για να στήσω τις συνθέσεις των εικόνων, πειραματισμοί με υλικά, μερικές νέες αγορές αγαπημένων μέσων ζωγραφικής, είναι αυτή την στιγμή που γράφω, οι τρελοχρωματιστοί δορυφόροι που τριγυρίζουν μέσα στο μυαλό μου, μέχρι να έρθει η ονειρεμένη εκείνη στιγμή που το project θα ολοκληρωθεί.
Τα πάνω και τα κάτω συναισθήματα καλά κρατούν! Εκεί που κάποια δημιουργία μου με κάνει περήφανη , εκεί με απογοητεύει. Ακυρώνω τον εαυτό μου, μετά πάλι τον αποδέχομαι, διορθώσεις, επανεκτιμήσεις, μέχρι να φτάσω στο σημείο να μην χρειάζεται ούτε να αφαιρέσω , ούτε να προσθέσω κάτι.
Μέσα σ αυτό το πανηγύρι, γρατζουνάω τα σκιτσοβιβλία μου για να χαλαρώσω το άγχος μου και να πάρω φόρα για την επόμενη ζωγραφιά!
Αφήνω λοιπόν εδώ τα αδέξια αγχολυτικά μου πειράματα και σας χαιρετώ για να επιστρέψω στον χρωματιστό κόσμο του γραφείου μου!
Να ΄μαι και πάλι εδώ με μια ανάρτηση για την υποδοχή του Φθινοπώρου!
Ο Σεπτέμβρης έφυγε και δεν πρόλαβα να γράψω δυο γραμμές για νέα ξεκινήματα, την δροσούλα, τα μακρυμάνικα μπλουζάκια και τα σακίδια πλάτης για σχολεία, φροντιστήρια και προπονήσεις..
Και με τις νέες αρχές των παιδιών μου, είπα να βάλω κι εγώ μια αρχή να ενεργοποιήσω την έμπνευση και την όρεξη για σχέδιο και ζωγραφική.
Μια συμμετοχή σε ένα challenge στα social media και ένα art class μου έδωσαν ικανή ώθηση να στήσω σιγά σιγά τον προσωπικό χώρο εργασίας στο νέο μου σπιτικό.
Κατάφερα να γεμίσω αρκετές σελίδες στα sketchbook μου, κυρίως με πειραματισμούς σχετικά με τις υφές των υλικών. Δεν σας κρύβω πως τόλμησα να αγοράσω και κάποια νέα υλικά σε πολύ προσιτές τιμές βέβαια και προσεχώς θα σας μιλήσω και για τα συμπεράσματά μου για την απόδοσή τους .Το βέβαιο είναι πως όταν έχεις νέο υλικό στα χέρια σου , αυτό από μόνο του αποτελεί έμπνευση και κινητήριο δύναμη.
Τους τελευταίους μήνες είμαι σε δημιουργικό αναβρασμό σχετικά με ένα νέο project που βρίσκεται στα σκαριά και θα αποκαλύψω περισσότερα όταν θα κυλήσει αρκετό νερό στο ποταμάκι ...
Ψάχνω, πειραματίζομαι, μαζεύω υλικό και αρχίζω πλέον επίσημα να γίνομαι λίγο ερημίτισσα για χάρη της δημιουργίας μου και ομολογώ πως αυτό μου αρέσει πολύ.
Κι έτσι σήμερα είπα να κάνω αυτό που από καιρό είχα κατά νου. Μία καλή παύση από την ζαλάδα των social media. Όχι άλλα app την ταπετσαρία του κινητού μου .. No more ..
Υπόσχομαι να βλέπω τα μηνύματα φίλων και συνεργατών(μόνο από την οθόνη του υπολογιστή μου και σε συγκεκριμένη ώρα κάθε μέρα) για τις απαραίτητες συνεννοήσεις, αλλά κυρίως υπόσχομαι στον εαυτό μου να κρατήσω αφανές το στάδιο της δημιουργίας και της ενδεχόμενης προόδου μου, για να του επιτρέψω να ανθίσει, όπως του αξίζει.
Ευχαριστώ από καρδιάς αν με διαβάζετε, εύχομαι ένα γαλήνιο και γεμάτο δημιουργία φθινόπωρο!
.png)
Πρώτα φτιάχνω γρήγορα σκίτσα που εστιάζουν στο πρόσωπο και τα μαλλιά για να έχω σαν βάση την προσωπικότητα του παιδιού.
Και αμέσως μετά σκιτσάρω μικροαντικείμενα(παιχνίδια, ρούχα, αξεσουάρ) που αποτελούν τον μικρόκοσμο των χαρακτήρων.
Αυτό είναι ένα ¨κόλπο¨ που χρησιμοποιώ για να νιώσω τον χαρακτήρα και τον χώρο που ζει κι έτσι βήμα -βήμα να φανταστώ και να σχεδιάσω και τον περιβάλλοντα χώρο που θα αποτελέσει και το φόντο της ιστορίας.
Έχουν περάσει μερικά χρονάκια από τότε που άρχισα να ασχολούμαι αποκλειστικά με την τότε(2014) νέα μου αγάπη.
Την εικονογράφηση που αναφέρεται στο παιδί είτε ως διακοσμητικό στοιχείο ενός παιδικού χώρου, είτε ως εικόνα που "ντύνει" το κείμενο ενός παιδικού βιβλίου.
Και μόλις 10 χρόνια από τότε, η όλη μου ενασχόληση κατέληξε αισίως στο πρώτο βιβλίο που εικονογράφησα με τον τίτλο "Είναι μπλιαχ, είναι ίου, είναι γιάμι!"
Τον Οκτώβριο λοιπόν του 2024 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Sweet Serendipities ένα παιδικό βιβλίο που καταφέρνει να δείξει με χιουμοριστικό τρόπο στα παιδιά νηπιακής και προσχολικής ηλικίας πως να πίνουν το φάρμακό τους όσο μπλιαχ και ίου κι αν είναι...
Όλη η περιπέτεια δημιουργίας αυτού του βιβλίου από τους αρχικούς χαρακτήρες μέχρι τις τελικές έγχρωμες εικονογραφήσεις, είναι κλεισμένη μέσα σε sketcbook, χαρτιά σχεδίασης και χαρτιά ακουαρέλας φυλαγμένη στα συρτάρια μου. Είναι καιρός λοιπόν να πάρουν λίγο ανοιξιάτικο αέρα και να τα παρουσιάσω εδώ σε μια απόπειρα να μοιραστώ τον τρόπο με τον οποίο δουλεύω.
Στις αναρτήσεις που θα ακολουθήσουν θα περιλαμβάνονται εικόνες με προσχέδια, πειραματισμούς και ό,τι άλλο προηγήθηκε της δημιουργίας του βιβλίου.
