Καταμεσίς του καλοκαιριού!

 Βλέπω πως πέρασε τουλάχιστον ένα δίμηνο από την τελευταία ανάρτηση και είπα να μοιραστώ κάτι που θα θυμίζει καλοκαίρι.

 Κι αν κάποια στιγμή βρεθεί κάποιος ναυαγός στη θάλασσα του διαδικτύου και αποκαμωμένος από το ταξίδι πέσει πάνω σ' αυτό το μικρό νησάκι, ας γεμίσουν τα μάτια του με εικόνες δροσιάς, ανεμελιάς, ραστώνης καλοκαιρινής.

Στιγμές ηρεμίας και πολύτιμης αυτοφροντίδας καμωμένες από μολύβι και χαρτί σ΄ένα ταπεινό ελληνικό μπαλκόνι.

Χεράκια, χεράκια, εργατικά, πεινασμένα, αποφασισμένα, χέρια που χαιρετούν, που τρέχουν για όλους και για όλα...

Πόσο το χάρηκα που γέμισα τόσο γρήγορα τις σελίδες αυτές με τον κλασικό μαρκαδόρο. Ιδανικοί για μένα που τώρα τελευταία πάσχω από "horror vacui".(βλέπε σημείωση κάτω)

Και μία σελίδα συνεργατικής ζωγραφιάς, όταν ανοίξαμε με περίσσιο ενθουσιασμό το πρώτο καρπούζι του καλοκαιριού!

Κλείνω με την ευχή να ζήσουμε πολλές ακόμη δροσερές στιγμές κι αυτό το καλοκαίρι....

Υπόσχομαι να επισυνάψω νέα στιγμιότυπα!

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:

Ο όρος προέρχεται αρχικά από την αρχαία φυσική θεωρία του Αριστοτέλη, ο οποίος υποστήριζε ότι «η φύση απεχθάνεται το κενό». Στην ιστορία της τέχνης, το horror vacui περιγράφει ένα ευρύ φάσμα δημιουργιών όπου ολόκληρος ο καμβάς ή η επιφάνεια είναι πυκνά καλυμμένος με διακοσμητικά μοτίβα.

Πρωτομαγιά

 Μια από τις πιο ήσυχες και slow motion Πρωτομαγιές των τελευταίων χρόνων.

Συννεφιά σήμερα, οι μικρότεροι της οικογένειας κάπου αλλού με φίλους και παρέες, εμείς οι μεγαλύτεροι αφοσιωθήκαμε στα ενδιαφέροντά μας.

Και τσουπ! Μέσα από μερικές σελίδες, ξεπήδησε ο Μάϊος!

Με τα λουλούδια και τα ζουζούνια του. Μέρες πριν, το δούλευα αυτό το δισέλιδο της φύσης.

Σαν να το΄ξερα πως ο φετινός Μάϊος θα είναι λιγάκι πιο χάρτινος, αλλά εξίσου μαγικός !

Καλή Πρωτομαγιά!

Κάτι νέο για το 2026

 Αρκετός καιρός πέρασε πριν την τελευταία μου ανάρτηση και πιάσαμε Άνοιξη!

 Ήλιος με δόντια βέβαια ακόμη, εδώ στη Βόρεια Ελλάδα. 

Και όχι μόνο ο καιρός , μα και οι καιροί δείχνουν δόντια και νύχια, με την υφήλιο να μπαίνει στον παρανοϊκό χορό του πολέμου κι ας μην θέλουμε ούτε να το ονομάζουμε, μήπως έτσι ξορκίσουμε το κακό που βρίσκεται μια ανάσα κοντά..

Ο άνθρωπος όμως δεν σταματά να χτίζει τον μέσα του και τον έξω κόσμο με την ελπίδα για ένα αύριο λίγο πιο κοντά στο ιδανικό. 

Ιδανικό στα μάτια του καθενός -θέλω να πιστεύω-είναι ό,τι του δίνει γαλήνη και ένα αίσθημα πληρότητας που δικαιολογεί τα πατήματά του στη Γη.

Έτσι λοιπόν κι εγώ, έμεινα πιστή στο κομμάτι της δημιουργίας που μου καθαρίζει το μυαλό και μου δίνει ελπίδα.

Το τελευταίο δίμηνο λοιπόν, με κράτησε -και με κρατά ακόμη απασχολημένη- ένα νέο project, το οποίο είχε σαν αποτέλεσμα μια επανασύνδεση με τον χώρο της εικονογράφησης που τόσο αγαπώ.

Σκιτσάκια, δημιουργία νέων χαρακτήρων, σπαζοκεφαλιές για να στήσω τις συνθέσεις των εικόνων, πειραματισμοί με υλικά, μερικές νέες αγορές αγαπημένων  μέσων ζωγραφικής, είναι αυτή την στιγμή που γράφω, οι τρελοχρωματιστοί δορυφόροι που τριγυρίζουν μέσα στο μυαλό μου, μέχρι να έρθει η ονειρεμένη εκείνη στιγμή που το project θα ολοκληρωθεί.

Τα πάνω και τα κάτω συναισθήματα καλά κρατούν! Εκεί που κάποια δημιουργία μου με κάνει περήφανη , εκεί με απογοητεύει. Ακυρώνω τον εαυτό μου, μετά πάλι τον αποδέχομαι, διορθώσεις, επανεκτιμήσεις, μέχρι να φτάσω στο σημείο να μην χρειάζεται ούτε να αφαιρέσω , ούτε να προσθέσω κάτι. 

Μέσα σ αυτό το πανηγύρι, γρατζουνάω τα σκιτσοβιβλία μου για να χαλαρώσω το άγχος μου και να πάρω φόρα για την  επόμενη ζωγραφιά!

Αφήνω λοιπόν εδώ τα αδέξια αγχολυτικά μου πειράματα και σας χαιρετώ για να επιστρέψω στον χρωματιστό κόσμο του γραφείου μου!

Αντίο 2025 🎄

 Ο Δεκέμβρης φτάνει στο τέλος του, για να κλείσει μία χρονιά  που μας γέμισε με στιγμές- κάποτε όμορφες, κάποτε πιο δύσκολες-μα σίγουρα μας έκανε πιο πλούσιους σε εμπειρία και μας γέμισε με ευγνωμοσύνη για το ίδιο το δώρο της ζωής.

Τον μήνα αυτό είχα την χαρά να ζήσω μια απίθανη εμπειρία μοιρασιάς, με τη συμμετοχή μου σε ένα advent Christmas calendar (ημερολόγιο αντίστροφης μέτρησης για τα Χριστούγεννα) που πρότεινε ένα πολύ, πολύ αγαπημένο μου πρόσωπο.

 Έτσι ξεκίνησε μία πολύ όμορφη παράδοση που μας έβαλε  σε μία γλυκιά Χριστουγεννιάτικη αναμονή από την αρχή του Δεκέμβρη μέχρι τον ερχομό της μεγάλης γιορτής!

Κι ενώ την ίδια στιγμή αναμέναμε με λαχτάρα τη ραστώνη των διακοπών, την ίδια στιγμή μπήκαμε σε λειτουργία δημιουργίας που έδωσε χαρά σε μένα που χρειαζόμουν μια ώθηση, αλλά και στα παιδιά μου, που αγκάλιασαν την διαδικασία αυτή και μπήκαν στο παιχνίδι με ενθουσιασμό μεγάλο!

Νέα στολίδια γέμισαν το δέντρο μας, δώρα προσωπικά και δώρα για όλη την οικογένεια, έφτιαξαν ένα όμορφο δεσμό ανάμεσα σε δύο οικογένειες που ζουν χιλιόμετρα μακριά..

Γιατί η μαγική εκείνη κλωστή που μας έκανε να συναντηθούμε κάποτε με την αγαπημένη μου φίλη, είναι το σημάδι που μας δείχνει ότι το μακριά είναι κοντά όταν οι καρδιές των ανθρώπων το θέλουν πραγματικά!

Καλή Πρωτοχρονιά, καλό υπόλοιπο εορτών και κάθε χαρά και δύναμη για όσα θα συναντήσουμε το έτος 2026!

Καλώς ήρθες φθινόπωρο!

 Να ΄μαι και πάλι εδώ με μια ανάρτηση για την υποδοχή του Φθινοπώρου!

Ο Σεπτέμβρης έφυγε και δεν πρόλαβα να γράψω δυο γραμμές για νέα ξεκινήματα, την δροσούλα,  τα μακρυμάνικα μπλουζάκια και τα σακίδια πλάτης για σχολεία, φροντιστήρια και προπονήσεις..

Και με τις νέες αρχές των παιδιών μου, είπα να βάλω κι εγώ μια αρχή να ενεργοποιήσω την έμπνευση και την όρεξη για σχέδιο και ζωγραφική.

Μια συμμετοχή σε ένα challenge  στα social media και ένα art class μου έδωσαν ικανή ώθηση να στήσω σιγά σιγά τον προσωπικό χώρο εργασίας στο νέο μου  σπιτικό.

Κατάφερα να γεμίσω αρκετές  σελίδες στα sketchbook μου, κυρίως με πειραματισμούς σχετικά με τις υφές των υλικών. Δεν σας κρύβω πως τόλμησα να αγοράσω και κάποια νέα υλικά σε πολύ προσιτές τιμές βέβαια και προσεχώς θα σας μιλήσω και για τα συμπεράσματά μου για την απόδοσή τους .Το βέβαιο είναι πως όταν έχεις νέο υλικό στα χέρια σου , αυτό από μόνο του αποτελεί έμπνευση και κινητήριο δύναμη.

Τους τελευταίους μήνες είμαι σε δημιουργικό αναβρασμό σχετικά με ένα νέο project που βρίσκεται στα σκαριά και θα αποκαλύψω περισσότερα όταν θα κυλήσει αρκετό νερό στο ποταμάκι ...

Ψάχνω, πειραματίζομαι, μαζεύω υλικό και αρχίζω πλέον επίσημα να γίνομαι λίγο ερημίτισσα για χάρη της δημιουργίας μου και ομολογώ πως αυτό μου αρέσει πολύ.

Κι έτσι σήμερα είπα να κάνω αυτό που από καιρό είχα κατά νου. Μία καλή παύση από την ζαλάδα των social media. Όχι άλλα app την ταπετσαρία του κινητού μου .. No more ..

 Υπόσχομαι να βλέπω τα μηνύματα φίλων και συνεργατών(μόνο από την οθόνη του υπολογιστή μου και σε συγκεκριμένη ώρα κάθε μέρα) για τις απαραίτητες συνεννοήσεις, αλλά κυρίως υπόσχομαι στον εαυτό μου να κρατήσω αφανές το στάδιο της δημιουργίας και της ενδεχόμενης προόδου μου, για να του επιτρέψω να ανθίσει, όπως του αξίζει.

Ευχαριστώ από καρδιάς αν με διαβάζετε, εύχομαι ένα  γαλήνιο και γεμάτο δημιουργία φθινόπωρο!

 

Στο ράφι του βιβλιοπωλείου

Σήμερα θα κάνω και την τελευταία αναφορά σχετικά με το βιβλίο "Είναι ίου , είναι μπλιάχ, είναι γιάμι", έτσι για να κλείσω την ιστορία της πρώτης μου εικονογράφησης που έγινε για εκδοτικό οίκο.

Το εξώφυλλο είναι το σημείο εκείνο όπου η τέχνη και το εμπόριο συναντιούνται. Το εξώφυλλο θα πρέπει να δώσει ένα δυναμικό και συνοπτικό μήνυμα για το περιεχόμενο του βιβλίου, έτσι ώστε ο αναγνώστης να μπει στο "πειρασμό" να το ξεφυλλίσει και να ενθουσιαστεί τόσο, όσο θα χρειαστεί για να τον οδηγήσει στο ταμείο.

Στο συγκεκριμένο βιβλίο επιλέχθηκε για εξώφυλλο μια εικόνα που υπάρχει μέσα στο βιβλίο και αποτελεί χαρακτηριστικό στιγμιότυπο και συνεπώς κατάλληλο για το εξώφυλλο της ιστορίας.

Δεν μπορώ να περιγράψω επαρκώς το συναίσθημα της γαλήνιας χαράς και της πληρότητας που ένιωσα, βλέποντας τον κόπο μου να παίρνει σάρκα και οστά και να γίνεται ένα κομμάτι της παρέας των βιβλίων στο ράφι του βιβλιοπωλείου. 

Βιβλιοπωλείο, αγαπημένο στέκι.

Και τώρα ένα κομμάτι της ζωής μου κυριολεκτικά βρίσκεται ανάμεσα σε τόσα άλλα βιβλία αγαπημένων δημιουργών που θαυμάζω. 

Ίσως τώρα για πρώτη φορά αφήνω πίσω μου την ανασφάλεια για το αν μπορώ να ονομάζω τον εαυτό μου εικονογράφο.

Και τώρα εδώ για το επόμενο σκαλί, όποιο κι αν είναι αυτό..

Το πρώτο μου βιβλίο

Έχουν περάσει μερικά χρονάκια από τότε που άρχισα να ασχολούμαι αποκλειστικά με την τότε(2014) νέα μου αγάπη.

Την εικονογράφηση που αναφέρεται στο παιδί είτε ως διακοσμητικό στοιχείο ενός παιδικού χώρου, είτε ως εικόνα που "ντύνει" το κείμενο ενός παιδικού βιβλίου.

Και μόλις 10 χρόνια από τότε, η όλη μου ενασχόληση κατέληξε αισίως στο πρώτο βιβλίο που εικονογράφησα με τον τίτλο "Είναι μπλιαχ, είναι ίου, είναι γιάμι!"

 

Τον Οκτώβριο λοιπόν του 2024 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Sweet Serendipities ένα παιδικό βιβλίο που καταφέρνει να δείξει με χιουμοριστικό τρόπο στα παιδιά νηπιακής και προσχολικής ηλικίας πως να πίνουν το φάρμακό τους όσο μπλιαχ και ίου  κι αν είναι...

Όλη η περιπέτεια δημιουργίας αυτού του βιβλίου από τους αρχικούς χαρακτήρες μέχρι τις τελικές έγχρωμες εικονογραφήσεις, είναι κλεισμένη μέσα σε sketcbook, χαρτιά σχεδίασης και χαρτιά ακουαρέλας φυλαγμένη στα συρτάρια μου. Είναι καιρός λοιπόν να πάρουν λίγο ανοιξιάτικο αέρα και να τα παρουσιάσω εδώ σε μια απόπειρα να μοιραστώ τον τρόπο με τον οποίο δουλεύω.

Στις αναρτήσεις που θα ακολουθήσουν θα περιλαμβάνονται εικόνες με προσχέδια, πειραματισμούς και ό,τι άλλο προηγήθηκε της δημιουργίας του βιβλίου.

Flash back

Μια σύνθεση από ασπρόμαυρα σκιτσάκια που έγιναν την προηγούμενη χρονιά, σε μια προσπάθεια να κρατήσω ζωντανό το κέφι μου για ζωγραφική 💗💗💗

Μουσικό διάλειμμα για να ταξιδέψουμε με τους ήχους..........

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗΣ

Summer time..  μπαλκονάκι με παρέα  το μικρό μου συνεργάτη. Είναι σχεδόν απίστευτο πως τα μικρά θαυματάκια-τερατάκια που έχουμε στα σπίτια μας ,από σκανταλιάρικα εμπόδια στις δουλειές μας, μεταμορφώνονται κι αυτά μόλις εμείς πάρουμε την απόφαση να ησυχάσουμε σε μια γωνιά ,να μιλήσουμε λίγο με τις επιθυμίες μας και κάποιες φορές να δημιουργήσουμε.Αφουγκράζονται την ανάγκη μας και φυσικά ..μας μιμούνται.Σαν καλοί συνεργάτες.........

ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΜΕ ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ

Τελευταία, ξανάπιασα τα μολύβια τις ξύστρες και τις ξυλομπογιές μου , σε αναζήτηση λίγης προσωπικής ησυχίας για να μην πω ευτυχίας!Μοιράζομαι μαζί σας ένα μικρό δείγμα δουλειάς και εύχομαι να συνεχίσω την αναζήτηση και να έχω πάντα δίπλα μου τους αγαπημένους μου ανθρώπους, που με κινητοποιούν και με ενθαρρύνουν και μόνο με την αγάπη τους.Θα μου πείτε άραγε υπάρχει μεγαλύτερο πράγμα από αυτό;;;;;  All you need is love.......

ΚΟΥΚΛΕΣ ΚΑΙ ΚΟΥΚΛΑΚΙΑ

πειραματισμοί με ύφασμα και νήμα...

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ ΔΩΡΑΚΙΑ

Δωράκια -καδράκια για το παιδί και τη μαμά που θα στολίσει το δωμάτιο του μικρού της με μικρά αυθεντικά έργα τέχνης.

4 ΕΠΟΧΕΣ

Και λίγο χρωματάκι φτιάχνει την διάθεση!Παιδικό καδράκι για το δωμάτιο των μικρών μας φίλων!