Καταμεσίς του καλοκαιριού!

 Βλέπω πως πέρασε τουλάχιστον ένα δίμηνο από την τελευταία ανάρτηση και είπα να μοιραστώ κάτι που θα θυμίζει καλοκαίρι.

 Κι αν κάποια στιγμή βρεθεί κάποιος ναυαγός στη θάλασσα του διαδικτύου και αποκαμωμένος από το ταξίδι πέσει πάνω σ' αυτό το μικρό νησάκι, ας γεμίσουν τα μάτια του με εικόνες δροσιάς, ανεμελιάς, ραστώνης καλοκαιρινής.

Στιγμές ηρεμίας και πολύτιμης αυτοφροντίδας καμωμένες από μολύβι και χαρτί σ΄ένα ταπεινό ελληνικό μπαλκόνι.

Χεράκια, χεράκια, εργατικά, πεινασμένα, αποφασισμένα, χέρια που χαιρετούν, που τρέχουν για όλους και για όλα...

Πόσο το χάρηκα που γέμισα τόσο γρήγορα τις σελίδες αυτές με τον κλασικό μαρκαδόρο. Ιδανικοί για μένα που τώρα τελευταία πάσχω από "horror vacui".(βλέπε σημείωση κάτω)

Και μία σελίδα συνεργατικής ζωγραφιάς, όταν ανοίξαμε με περίσσιο ενθουσιασμό το πρώτο καρπούζι του καλοκαιριού!

Κλείνω με την ευχή να ζήσουμε πολλές ακόμη δροσερές στιγμές κι αυτό το καλοκαίρι....

Υπόσχομαι να επισυνάψω νέα στιγμιότυπα!

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:

Ο όρος προέρχεται αρχικά από την αρχαία φυσική θεωρία του Αριστοτέλη, ο οποίος υποστήριζε ότι «η φύση απεχθάνεται το κενό». Στην ιστορία της τέχνης, το horror vacui περιγράφει ένα ευρύ φάσμα δημιουργιών όπου ολόκληρος ο καμβάς ή η επιφάνεια είναι πυκνά καλυμμένος με διακοσμητικά μοτίβα.