Στο ράφι του βιβλιοπωλείου

Σήμερα θα κάνω και την τελευταία αναφορά σχετικά με το βιβλίο "Είναι ίου , είναι μπλιάχ, είναι γιάμι", έτσι για να κλείσω την ιστορία της πρώτης μου εικονογράφησης που έγινε για εκδοτικό οίκο.

Το εξώφυλλο είναι το σημείο εκείνο όπου η τέχνη και το εμπόριο συναντιούνται. Το εξώφυλλο θα πρέπει να δώσει ένα δυναμικό και συνοπτικό μήνυμα για το περιεχόμενο του βιβλίου, έτσι ώστε ο αναγνώστης να μπει στο "πειρασμό" να το ξεφυλλίσει και να ενθουσιαστεί τόσο, όσο θα χρειαστεί για να τον οδηγήσει στο ταμείο.

Στο συγκεκριμένο βιβλίο επιλέχθηκε για εξώφυλλο μια εικόνα που υπάρχει μέσα στο βιβλίο και αποτελεί χαρακτηριστικό στιγμιότυπο και συνεπώς κατάλληλο για το εξώφυλλο της ιστορίας.

Δεν μπορώ να περιγράψω επαρκώς το συναίσθημα της γαλήνιας χαράς και της πληρότητας που ένιωσα, βλέποντας τον κόπο μου να παίρνει σάρκα και οστά και να γίνεται ένα κομμάτι της παρέας των βιβλίων στο ράφι του βιβλιοπωλείου. 

Βιβλιοπωλείο, αγαπημένο στέκι.

Και τώρα ένα κομμάτι της ζωής μου κυριολεκτικά βρίσκεται ανάμεσα σε τόσα άλλα βιβλία αγαπημένων δημιουργών που θαυμάζω. 

Ίσως τώρα για πρώτη φορά αφήνω πίσω μου την ανασφάλεια για το αν μπορώ να ονομάζω τον εαυτό μου εικονογράφο.

Και τώρα εδώ για το επόμενο σκαλί, όποιο κι αν είναι αυτό..